Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Προς

Ανακάλυψα ένα από τα εν δυνάμει ελαττώματα του γραπτού λόγου σήμερα: επειδή δεν υπάρχουν ο τόνος και οι αποχρώσεις της φωνής, δεν είναι εύκολο να αντιληφθείς τις διαθέσεις και τα αισθήματα του "συνομιλητή" σου. Επειδή σήμερα έστειλα μηνύματα που όταν τα ξαναδιάβασα μου φάνηκαν σκληρά και ξερά, στέλνω από εδώ διαβεβαίωση ότι δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου. Απλώς η αντοχή μου.

2 σχόλια:

  1. με γεια το μπλογκ!
    και για να σχολιάσω την ανάρτηση για τον πρώην, ο έρωτας με έρωτα περνάει! μέχρι να βρεις τον σωστό επόμενο, το μυαλό σου θα γυρίζει στον πρώην γιατί δεν έχεις και κανέναν άλλον ν αγαπάς, να σκέφτεσαι κτλ κτλ...
    αυτο με τα ελαττώματα του γραπτού λόγου είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να λάβουμε υπόψην μας όταν ανοίγουμε μπλόγκ και αποφασίσουμε να εκφραζόμαστε με αυτόν..δε πειράζει βρε, μαθαίνουμε παθαίνοντας!

    φιλάκια πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άσε που δεν μπορείς να τραγουδήσεις κιόλας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή