Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Οι λέξεις

Οι λέξεις πληγώνουν. Αντιστρόφως ανάλογα. Λιγότερες οι λέξεις, μεγαλύτερη η πληγή.
Οι συνειρμοί φταίνε γι' αυτό. Αλλά πού να το ξέρεις; Και γιατί να το ξέρεις; Τι να σου θυμήσω; Πως τα ίδια μου είπες και παλιότερα, τότε που ίσως να είχες κι ένα δίκιο να τα λες, αλλά και πάλι δεν είμαι σίγουρη; Τώρα όμως δεν είχες δίκιο. Καθόλου, ούτε καν για αστείο δεν έστεκαν οι λέξεις σου. Όταν τις διάβασα, αλαφιάστηκα. Τότε ήταν ένα σύμβολο της ήττας μου, τώρα είναι απλώς μια οδυνηρή ανάμνηση. Και δεν μου αρέσει. Κυρίως γιατί δεν με αντιπροσωπεύει. Δεν είμαι αυτή πια. Εν μέρει φρόντισαν οι λέξεις σου για αυτό. Ή μάλλον να σου πω και κάτι άλλο; Δεν νομίζω τελικά ότι ήμουν και ποτέ έτσι.
Σε έχω πληγώσει όμως κι εγώ με τις δικές μου λέξεις κι ίσως όχι μόνο με αυτές. Οπότε δεν έχω λόγους να επιμένω. Απλώς θα συνυπολογίζω από εδώ και εμπρός την αλήθεια που βγαίνει από τις λέξεις σου και ανάλογα θα πράττω. Γιατί όσο λιγότερες οι λέξεις, τόσο μεγαλύτερη η πληγή. Γι' αυτό.
Καλό βράδυ

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Προσκλητήριο

Ειλικρινά δεν μπορώ να σε καταλάβω.
Ειλικρινά όμως.
Πού κρύβεσαι; Δεν έρχεσαι ποτέ, συνέχεια με στήνεις. Κι όλο μένω να τουρτουρίζω στο παγκάκι της πλατείας.
Φταίω κι εγώ. Νοερά σε παρακάλεσα
- να είσαι πιο έξυπνος από μένα, γιατί αλλιώς βαριέμαι
- να ξέρεις να φλερτάρεις
- να είσαι τρυφερός
- να μη βιάζεσαι
- να έχεις υπομονή, γιατί έχει περάσει πολύς καιρός
- να σου αρέσει που (ακόμη) κοκκινίζω
- τα μάτια σου να με αγκαλιάζουν
- να μου κάνεις εκπλήξεις
- να έρχεσαι να με παίρνεις από τη δουλειά για ρομαντζάδα και σινεμά
- να με εξιτάρεις
- να με αφήνεις να σε ερωτεύομαι και να σου αρέσει
- να γελάς με τα αστεία μου
- να γελάς με τις νευρώσεις μου
- να τραγουδάς (όχι φάλτσα όμως, δεν αντέχω)
- να μη ρωτάς χαζά στο σεξ
- αν πρέπει να σκέφτεσαι τη Μόνικα Μπελούτσι, να μη μου το λες - το καταλαβαίνω και μόνη μου
- να με αφήνεις να κάνω λάθη και μετά να κλαίω στον ώμο σου χωρίς να με κοροϊδεύεις
- να με κερνάς μαλλί της γριάς
- να μη ντρέπεσαι να δακρύσεις μπροστά μου
Κι εσύ τώρα τρόμαξες ε; Γι' αυτό δεν έρχεσαι. Κι όλο μου στέλνεις στο δρόμο μου κάτι κακέκτυπά σου για αντανάκλαση. Να τα κάνω τι; Ούτε ένα τόσο δα κύτταρο φαιάς ουσίας δεν αξίζουν να σπαταλάω για αυτούς.
Σοβαρέψου σε παρακαλώ κι έλα.
Έχουμε πολλά να πούμε. Πρώτα όμως πρέπει να με γνωρίσεις.
(Κερνάω και γλυκό - φράουλα)

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Ανακοίνωσις


Το παρόν μπλογκ δεν δημοσιεύει νέες αναρτήσεις για λίγες ημέρες, έως ότου αποκατασταθεί η βλάβη που υπέστη η ιδιοκτήτριά του.

Ανεξακρίβωτες ακόμη φήμες θέλουν την μπλόγκερ Κοκκινοσκουφίτσα να διατελεί τελευταία σε κατάσταση ευτυχίας, ως εκ τούτου δεν υφίσταται αντικείμενο ή διάθεση για κλαψομουνιές.

:)))

Το μπλογκ θα επαναλειτουργήσει κανονικά εντός των προσεχών ημερών, όταν ξεπερασθεί η κρίση ευδαιμονίας.

Ευχαριστούμε πολύ

Εκ της συντάξεως

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Διαλειμματάκι...


Γαμώτη, επιτέλους μια μέρα μετά από καιρό που νιώθω τόσο ωραία και είμαι τόσο ανάλαφρη και θετική, και δεν υπάρχει ένας γκόμενος της προκοπής να μου πει πως μ' αγαπάει, άντε έστω πως με γουστάρει! Ούτε μία αγκαλιά! Κρίμαααα!!!!! :))))
Καλά, θα περιμένω τον round two.
Eπίσης, όποιος είπε ότι τα Ιταλικά είναι εύκολα, να του πάρει το σπίτι η απαλλοτρίωση!
ΑrrivederLa!


Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Καλως ήρθες

Ώρα 6:57. Σε ένα γραφείο στον 5ο, άδειο. Καθόλου ερωτευμένη, όχι ρομαντικά. Χορεύοντας άγρια και γελώντας στα μούτρα μου. Καιρός ήταν να θυμώσω.